Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyunada düşünüp durursunuz onu. Kendi kendinizi aldatırsınız; aslında kötü değildir dersiniz. Ama onu görünce, tıpkı nefes darlığına tutulmuş gibi olursunuz, soluk alamazsınız.
Dünyayı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğum artıyor. İnsanların içyüzünün nasıl hiç göründüğü gibi çıkmadığını; iyi ya da akıllı gibi görünenlere bile nasıl hiç güven olmadığını her gün daha açıkça anlıyorum.
Ayakkabılarını giymeden önce ayaklarını yıkamak istemez misin?
Fikrimi değiştirmeden gidelim. Ayağımıza bir parça çamur bulaşması, günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır.