Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevgiye gelelim...
Herkes birilerine sevgi duydugunu iddia
ediyor. Ama altina bakmak kimsenin aklina gelmiyor bu duygunun. Örneklerle gideyim:
Sevgiliniz var. Tabiki seviyorsunuz yoksa
neden iliskiniz olsun ki? (Baska mezular da var bu konu ile ilgili ama su an konumuz sevgi.:))
Durun daha basite inelim:
Sevgiliniz için "bana mesaj atsin devamli beni arasin" "Neden haber vermiyor?" Artik hatta tuvalete giderken bile haber verilmesini isteyecek düzeyde isteklerin olmasi nedir?
Bunlar hep beklentidir. Bencilliktir!
Bencilce kendi hazlarini giderme ihtiyacidir.
Bunu sevgi diye adlandirarak, aslinda ego beslenmesini saglamaktir. Bu bencilce olan
sevgidir.
Arkadaslik iliskileri, aile iliskileri vb. hepimizin
içinde bulundugu birçok iliski aslinda çikar
üzerine kuruludur ve bencillikten oteye gidememektedir.
O zaman nedir asil sevgi? içinde merhamet olan sevgidir. Kargisindaki
kisinin hem sevincini hem acisini paylasabilmektir. Özellikle de acisini...
Kargisindakinin rahat olmasini, aci çekmemesini istersin. Onun hissettiklerini
içsellestirir duyumsarsin. Kendini onun yerine
koyar, sanki onun bedenindeymis gibi yasadigi aclayi yasar, hissedersin. Bu sekilde de ona acima ve merhamet duyarsin. Onun aci ekmesine engel olmaya galisirsin. Yeri
gelir onun için kendini feda edebilirsin. Bu da seni sevgiye götürür. Bu duygu sayesinde de
sevdigin kisiler ile arandaki engeller kalkar, duvarlar yikilir. Bambaska bir durumdur bu içinde hem aciyi hem sevgiyi barindiran...
Fakat, nasil ki bakiri altin yapmak imkansizsa; kötü yürekli bir insani iyi bir insana gevirmek de
bu derece imkansizdir. Böyle bir durumun
gerçeklesebilmesi için kisinin yüreginin
verinden sökülüp degistirilmesi gerekirdi.
Aglama eyleminin temelinde sevgi, merhamet ve hayal vardir. Bu sebeple de kati kalpli ve hayal gücü olmayan insanlar kolay kolay aglamazlar. insanlar, tam da bu sebeple aglayan insanlari yumusak kalpli ve iyi yürekli olarak
tasavvur ederler.
Birisi bizim igin gergekten çok degerliyse, bunu
ondan sanki bir suçmus gibi gizlemeliyiz. Bu elbette pek sevindirici degildir, ama dogrudur.
Birakin insanlari, kopekler bile buyuk dostluklara katlanamazlar.