Aklımın işleyişine vurduğum veya vurulan zincirlerin farkına vardım ve zihnim gürül gürül akabilecekken onu engelleyen, önünde birikmiş tortuları temizlemeye koyuldum.
Bir taraftan da zincirlerimi kesmeye başladım. Zincirleri kesecek testereyi nereden buldun, diye sormayın; kafamda taşıyormuşum onu bunca zamandır.
Kendi düşüncelerine ulaşmak isteyen herkesin istifade etmesi, daha önceden düşündükleri şeylerse onları pekiştirmek için okuması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Biliyorum, mütemadiyen okumanın düşünmeye engel olduğunu ifade eden kitapla düşüncelerine yön vermek ve aynı şekilde başka düşüncelerin zihnimde dolaşmasına mümkün olduğunca az izin vermem gerektiğini söyleyen cümleleri aklımın işleyişine kılavuz kılmak ilk bakışta iki paradoksal durum gibi gözüküyor. Fakat paradoks olmamaları, bizzat cümlelerin kendilerinden ötürüdür. Bu, tıpkı bir kılavuzun neden başka kılavuzlara uymamam gerektiğini anlatması, bununla beraber bana doğru yönergelere ulaşmak için bir metot tavsiye etmesi, veya, doğru kılavuzları tespit etmeme yardım etmesine benzemekte.
Reklam
Çünkü Seneca'nın söylediği gibi unus quisque mavult credere, quam judicare.*
*Herkes aklını kullanmak yerine inanmayı tercih eder.
Hayır; onlar koyunlar gibi öndekinin ardına düşerler ve takip ettikleri eşeklerden başkası değildir.
Ne söyleyeceksen önce birini sonra diğerini, birbiri ardına söyle, yarım düzine şeyi aynı anda ve karmakarışık biçimde değil!