İREM ÇELİK
@TuRuNCu47
Nisêbîn
121 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şükrü Erbaş'ın denemelerden oluşan öylesine güzel öylesine insan ruhuna işleyen satırlar barındıran eseridir. Kitabın kapağındaki o kırmızı gelincik bile daha sayfalara bakmadan sizi en nahif görünümüyle satırların arasına çekiyor. O kadar çok satırın altını çizdim ki ve herbir satırını mest olarak okudum diyebilirim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birini suçlamak üzere ileri uzattığın elinin üç parmağının seni gösterdiğini unutma!
Okura ters köşe yapan sarsıcı ve dokunaklı bir romandı. Son sayfalarını gözlerim dolu dolu okudum. Bir babanın onurunu, şerefini korumaya çalışması, zorluklarla mücadele edişi, çocukları için yaptıkları… Babanın bunlarla tek başına baş etmesi beni çok etkiledi.
insanlar üretmeden tüketen tek varlıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz…
Bir çiftlikte yaşayan hayvanlar, kendini sömüren insanlara baş kaldırıp çiftliğin yönetimini ele geçirdiklerinde, bunu özgür ve eşitlikçi bir hayata ilk adım olarak görürler. Fakat aralarında en akıllı olan domuzlar Napolyon önderliğinde yönetimi ele alır ve ne yazık ki artık insanlardan daha baskıcı, acımasız bir diktatörlük kurulmuştur. Ve bunu hayvanlar çok geçmeden düşündükleri kadar eşit olmadıklarını anlarlar. BÜTÜN HAYVANLAR EŞİTTİR AMA BAZILARI ÖBÜRLERİNDEN DAHA EŞİTTİR.
İyi ki okumuş dediğim ve aynı zamanda keşke daha erken okusaymış dediğim kitaplardan bir tanesi daha.
Raif Efendi babasının isteği üzerine Almanya’ya gider. Raif Efendi’nin sanata olan merakı yüzünde bir sanat galerisine gider. Sanat galerisinde ki tablolar arasında bir sanatçının otoportresini görür ve tablodaki kadına aşık olur ve gözü o tablodan başak hiçbir şey görmez olur. Ve aşkını aramaya başlar…
Kitap İzmir’de üniversite okuyan Balıkesirli Gülşah ve Diyarbakırlı Şahin’nin aşkını anlatıyor. Ama dilere destan bir aşk. Kolay kolay yaşanmayan bir türde. Gülşah’ın babası kürtleri dışlıyor ve bu yüzden Şahin ve Gülşah’ın arası açılıyor. Kitabın sonu hayır ya nasıl böyle biter dedirtiyor.
“Bir rüya gibi başlayan aşkımız bir efsane, bir destan gibi yaşandı ve ayrılık vakitsiz bir ölüm gibi ansızın bizi birbirimizden kopardı. Sen şimdi yeni aşklara, yepyeni yollara koşacaksın. Bense yaşarken gömüldüğüm mezarıma…”
