Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir durakta bir şeyi, yalnız o şeyi beklemek ona hep, geri dönüşsüz bir selde sürüklenme duygusu verir. Ardından da Estragon, Vladimir’e, “Si on se quittait” derdi, “ça irait peut-être mieux?” Ayrılsak, belki daha iyi olur, ha?
Ama kimse birbirinden ayrılmaz. Hep birlikte sürüklenilir. Beklenir. Zamansa hızla akmakta. Zamanın dışında dikilmek, beklemek…
“Zaman, insanın içindeki kelimeleri de öldürüyormuş, onu fark ettim, ikimiz de uzakları seyrederken…”
Aslında inceleme yazmayı beceremem pek. İlk defa yazmak istedim. Çünkü beni mutlu eden bir yazarla tanıştım.
O kadar içten ve derinden yazmış ki… Öyküye başlıyor ve anlatıyor. Ne anlatacağını hiç tahmin edemiyorsun ve yine hiç tahmin edemeyeceğin bir şekilde bitiriyor. Dili çok akıcı, etkileyici aynı zamanda araya serpiştirdiği o efsane müzik koleksiyonu… Huzur bulduğum gerçeğini de yok saymayayım: Okurken kendimi anlamsız bir şekilde gülerken bulduğum ve pek çok yerde hüzünlendiğim doğrudur. Dediğim gibi incelemeyi pek beceremem ama beğendiğimi de başka türlü anlatamazdım heralde.