Maria Montessori'nin eğitim yaklaşımını, yöntemini temel hatlarıyla özetleyen, çocuğa bakışını saydam bir şekilde ortaya koyan bir eser olmuş. Anlatım dili akıcı, kitapta herşey açık ve net. Eğitimle ilgili çok güzel çıkarımlar var. Farklı bir bakış açısı, geniş bir çerçeve için okunması gereken eğitim kitabı. Ancak kitapta çok fazla dini görüş yansıtılmış, Montessori dini inancını bütün fikirlerine yedirmiş. Çocuğa olan ilahi bakışı, olumsuz diyemem, ama bir yerden sonra fazla olmaya başlıyor gibi hissettim.
En küçük detayları fark edebilen çocuklar, sahip olduğu zihinsel sentezi gördüğü şeylere yansıtan bizleri, aşağı varlıklar, nasıl bakacağını bilemeyen beceriksiz insanlar olarak görüyor olmalı. Belki de onların gözünde bizim hiç dikkat duygumuz yok ve ilginç şeyleri ilgisiz veya bilinçsizce es geçiyoruzdur. Nasıl ki biz algılama biçimimize bütünüyle yabancı olan çocuğa güvenmiyorsak, o da kendini ifade edebilseydi zihinsel dünyasının derinliklerinde bize hiç güvenmediğini mutlaka dile getirirdi. Yetişkin ve çocuğun birbirini anlamaması bu yüzdendir.