Tuçe
@TuceB
yaşam güzeldir
-hem de, varolan tek güzelliktir-; ama, hep,
çirkinliklerin ortasında oluşur; onu güzel kılan da,
sevinçleri ve neşeleri olduğu kadar,
bunların karşılıkları olan
acıları ve hüzünleridir de.
Acısız yaşam sevinçsiz; hüzünsüz yaşam da neşesizdir.
Yaşamak, sevinçli acılar çekmek,
hüzünlü neşeler yaşamaktır.
Sayfa 79
Yaşarken, sürekli, düştüğünü göreceksin-
çeşitli yüksekliklerden çeşitli derinliklere…
Yaşamın, düşüşün olacak.
Yaşarken düşeceksin.
Sayfa 52
Ölüm yaşantısıdır
bizi yaşatan.
Yaşamını gereğince yaşayan insan için,
zorunlu tek yaşantı, hep, hüzündür.
Sayfa 26
Babam, devasa adımlar atarak yürüyen, ona yetişmek için kardeşimle arkasından koşmak zorunda kaldığımız adam.
İşte bunun için hastalığı asla affetmeyeceğim, diye tekrar edip duruyorum içimden, onu asla affetmeyeceğim. Bir insanın canını onu aşağılamadan da alabilirsin.
Sayfa 37
Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?
Sayfa 16