Tuğçe demircan
@Tuedemircan
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
“Kitapların yüreği vardır,” dedi kedi birden. Kedinin yıldızların aydınlığı vuran göz bebekleri güzelce parıldıyordu.
“Kitaplar oldukları yerde kaldığı sürece, yalnızca kağıt tomarlarından öteye geçmez. Muazzam güç harcanan şaheserler bile, kapakları açılmadığı sürece kağıt parçalarından ibarettir. Fakat insanların duygularını döktükleri, değer verdikleri kitaplar yürek barındırır.”
“Yürek?”
“Evet, yürek,” diye yanıtladı kedi, kararlı bir ses tonuyla.
“Şimdilerde insanların kitaplarla temas şansı azaldı. Duygularını kitaplara dökerek okuyabilen insanlara nadiren rastlanıyor. Bunun sonucunda kitaplar da günden güne yüreklerini yitiriyorlar.”
Dedesinin ne yapmaya çalıştığını soran Rintaro’ya, yaşlı adam nazikçe gülümseyerek yanıt vermişti:
“Çok önemli bir şey değildi. Yalnızca normal olması gerekeni anlatmaya çalıştı: Yalan söylemeyin. Güçsüzü ezmeyin. Sıkıntıda olanlara yardım edin…”
Rintaro refleks olarak başını yana eğmişti. Yaşlı adam yüzünde buruk bir gülümsemeyle, “ Şu anki dünyada normal olması gereken birçok şey tepetaklak olmuş halde. Ustalıkla yalan söyleniyor, güçsüzler ezilip geçiliyor, zaten sıkıntıda olanlarla uğraşmak için insanlar birbirleriyle yarış ediyor. Tüm bunlara dur diyen hiç kimse yok.”