En dikkat çeken özelliği, sahip olduğu nimetleri başkalarıyla paylaşma arzusuydu. Vasariye göre, "O kadar cömertti ki zengin yoksul demeden tüm dostlarına barınacak yer verip karınlarını doyuruyor-du. Para pul, mal mülk umurunda değildi". Leonardo, defterlerinde,
"tek arzusu maddi zenginlik olan kişileri ve insanı besleyip gerçekten güvenebileceği tek zenginlik olan zihinsel zenginlikten, yani bilgelik arzusundan tamamen yoksun olanları" aşağılar? Sonuç olarak, zamanını sayısı giderek artan hane halkının geçimini sağlamasına yetecek paradan daha fazlasını kazandıracak işlerde çalışmaktan çok, bilgelik kazanmaya ayırdı. "Hiçbir mal varlığı yoktu ve çok az çalışırdı ama her zaman hizmetçileri ve atları olurdu," diye yazar Vasari.