Tuğba Babacan
@Tugbabacan
32 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Herkese mutlu huzurlu bir gün dilerim.
Öncelikle bu nasıl bir sonnnn! Bu nasıl bir beyin yakmadır diyerekten isyanımı ortaya koymak istiyorum.
Emrekuşun bize asla gram acımadığı, acılardan acılara
Puan vermedi
Herkese mutlu huzurlu bir gün dilerim.
Maalesef çok severek okuduğum serilere veda ederken hep zorlanıyorum ve Gökçen evreni de benim için unutulmazlar arasına giren enderlerden biri oldu.
Artık son kitaba geldiğimiz için mecburen spoili yorum yapacağım. O yüzden okumak istemeyenler için burada vedalaşalım.
Timin artık tüm üyelerini çiftlediğimiz (malum kişi hariç) artık huzura ermiş şekilde, mutlu mesut okudum.
Karakterleri ilk başta nasıl tanıdıysak aynı şekilde veda ettik. Aybüke ve Zülküfcüğüm hariç. Onların aşkla tanışmasını okumak paha biçilemezdi.
Düğün hazırlıklarımız, görevler derken zaman su gibi akıp gitmiş ve beni en mutlu eden aynı zamanda en hüzünlendiren zeybek sahnesiyle kalbim çıt çıt kırıldı. Bu arada Aybüke başkan yine acımayıp birilerinin kafasını kırıp, kızlarla karakolluk oldu ama olsun biz alıştık değil mi?
Tüm çiftleri ayrı ayrı okumayı çok sevdim. Hele Barbaros'un kayınpederi ile başı dertte ve ablaları evlenmeden Bilge'yi vermeye yanaşmıyordu. Adamın bir baldızlarına eş arama olayı eksik kalmıştı o da tam oldu. Adamın evlenenlere büyük kini vardı aaaa dostlar. Zavallı Barbom.
Genelde herkes Timurcu ama ben en başından beri hep Murathancıydım. Bu da hiç değişmedi. Sonuna kadar bu huylu gorili sevmeye devam edeceğim. Ama helal olsun bu iki deliyi de ancak birbirleri çekerdi.
Yine bol bol güldüğüm, hüzünlendiğim, mutlu olduğum ve aksiyona doyduğum bir kitap ve final oldu. Artık özledikçe, sevdiğim sahneleri açar açar okurum.
Bu güzelim seriyi şiddetle tavsiye ediyorum. Mutlaka okumanız gerekiyor.
Herkese mutlu huzurlu bir gün dilerim.
Uzun zamandır samimi bir aile ortamı okumamıştım sanırım. Kitabı okurken resmen kendi abilerimle olan kavgalarımızı gördüm desem yeridir. Hele bir halı yıkama
Herkese mutlu huzurlu günler dilerim.
Fantastik aşığı olarak, fantastik her türüne ayrı bir ilgimin olduğunu artık herkes biliyordur.
Vampirler, hayaletler, büyücüler, elmaslarla gelen büyük güçler… Off düşünürken bile ayrı bir heyecan sarıyor beni.
Tek bir kişinin etrafında değil de kalabalık bir grubun etrafında dönüyor kurgumuz ama ortak bir düşman olarak; lanetli ve ölümsüz bir adam olan Darkrayne karşı sessiz, sinsi bir savaş yürütüyorlar.
Altı kişi ve büyük bir savaşın eşiğindeler.
Anratourn, insanlara korku salmış olan Darkrayne’ın hakimiyeti altında ve onun hangi türlerin karışımı olduğu ise tam bir gizem. İlerleyen bölümlerde, Varisi Lucius sayesinde ufak bir fikir sahibi oluyoruz tabii. Lucius ve Alice üvey kardeşler ama aralarında bağı çok sevdim. Alice gücü; karşısındaki insanın gücünü taklid edebiliyor ve aynı zamanda elektrik akımı yollayan bir Magier.
Jack; ahhh benim çilekli turtam. Grubun neşesi diyebilirim.
Alexa; Darkrayne’ın yeğeni ama amcası gibi kötü biri değil. Aksine adamı yok etmek isteyenlerden birisi.
Brandon; pek yorum yapmayacağım ama yine de seviyorum onu.
Harvey; Grubumuzun lideri ve en soğuk kanlı ve en zekisi.
Amaaa benim favorim, hayalet ve büyücüm olan Will tabii ki de. Will aşkımla kimi shiplediğimi söylesem mi bilemiyorum.
Kitap daha çok kişileri tanımamız ve oluşturulan evreni anlamamız İçin bir giriş kitabıydı ve o felaket sondan sonra büyük bir merakla ikinci kitabını bekliyorum. Kesinlikle tavsiye ederim. Yazarın kalemi oldukça akıcı ve kendini okutuyor.
Külden Hece kitabından tanıdığımız Ömer Asaf yani namı diğer soğuk nevale adamım ile Verda'ın hastaneden hemşire arkadaşının hikayesini okuyoruz.
Külden Hece kitabında zaten Ömer soğuk ve
