Tuğçe Aydoğan
@Tugceaydgn_
231 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
"Üzerine düşünülmemiş bir geçmiş hayatımızda kör noktalar oluşturuyor."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Okudukça hatırlıyoruz:İyileşmek mümkün.Anlamak mümkün. Dönüşmek mümkün. Ve belki de, en çok buna ihtiyacımız var."
9/10
Beğendi
·2026 2. kitabı
Altın Yürekli Çocuk Zeze...
Şeker Portakalı
José Mauro de Vasconcelos
İlk defa bir inceleme yazarken kitabın konusundan özellikle bahsetmeyeceğim. Çünkü Şeker Portakalı’nı okumakta ben maalesef çok geç kaldım. Bu platformda olan herkesin benden önce bu kitapla tanıştığını, Zeze’yi çoktan kalbine misafir ettiğini düşündüğüm için bu yazı klasik bir incelemeden çok, okurken içimde biriken hislerin dışavurumu olacak.
2026’ya mükemmel bir giriş yaptım ama bu giriş gözlerim dolu dolu, boğazımda düğümlenen cümlelerle oldu.
Zeze; küçücük bedeniyle kocaman duygular taşıyan, sevgisizliğin insanın içini nasıl üşüttüğünü bize sessizce anlatan bir çocuk. Okurken defalarca durup düşündüm: Bir insanın tek ihtiyacı gerçekten de biraz sevgi ve şefkat değil mi? Yaşımız kaç olursa olsun…
Zeze’nin hayal gücü, masumiyeti ve dünyaya tutunma çabası insanın kalbini fark ettirmeden sıkıştırıyor. Vasconcelos öyle cümleler kuruyor ki, basit gibi görünen bir satır bir anda insanın en kırılgan yerine dokunabiliyor.
Bu kitabı okurken sadece Zeze’ye üzülmedim; içimdeki çocukla da göz göze geldim. Görülmeyen, duyulmayan, anlaşılmayı bekleyen o küçük yanımla… Belki de bu yüzden bazı sayfalarda durup uzun uzun nefes aldım, bazı satırları gözlerim dolu dolu okudum.
Şeker Portakalı, sevginin insanı nasıl dönüştürdüğünü, yokluğunun ise ne kadar derin yaralar açabildiğini sessiz ama çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tarifsiz bir burukluk ve derin bir teşekkür duygusu vardı. Hem Zeze’ye hem de onu bize bu kadar sahici hissettiren yazara…
Bu kitap bence sadece bir roman değil; anne babaların, öğretmenlerin ve çocukların kalbine dokunmak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir hatırlatma. Bir çocuğun hayatını değiştirmek için bazen sadece bir kişinin gerçekten sevmesi yetiyor.
Canım Zeze…
Kalbimin en derin yerine dokundun.
Seni
Şeker Portakalı
José Mauro de Vasconcelos
İlk defa bir inceleme yazarken kitabın konusundan özellikle bahsetmeyeceğim. Çünkü Şeker Portakalı’nı okumakta ben maalesef çok geç kaldım. Bu platformda olan herkesin benden önce bu kitapla tanıştığını, Zeze’yi çoktan kalbine misafir ettiğini düşündüğüm için bu yazı klasik bir incelemeden çok, okurken içimde biriken hislerin dışavurumu olacak.
2026’ya mükemmel bir giriş yaptım ama bu giriş gözlerim dolu dolu, boğazımda düğümlenen cümlelerle oldu.
Zeze; küçücük bedeniyle kocaman duygular taşıyan, sevgisizliğin insanın içini nasıl üşüttüğünü bize sessizce anlatan bir çocuk. Okurken defalarca durup düşündüm: Bir insanın tek ihtiyacı gerçekten de biraz sevgi ve şefkat değil mi? Yaşımız kaç olursa olsun…
Zeze’nin hayal gücü, masumiyeti ve dünyaya tutunma çabası insanın kalbini fark ettirmeden sıkıştırıyor. Vasconcelos öyle cümleler kuruyor ki, basit gibi görünen bir satır bir anda insanın en kırılgan yerine dokunabiliyor.
Bu kitabı okurken sadece Zeze’ye üzülmedim; içimdeki çocukla da göz göze geldim. Görülmeyen, duyulmayan, anlaşılmayı bekleyen o küçük yanımla… Belki de bu yüzden bazı sayfalarda durup uzun uzun nefes aldım, bazı satırları gözlerim dolu dolu okudum.
Şeker Portakalı, sevginin insanı nasıl dönüştürdüğünü, yokluğunun ise ne kadar derin yaralar açabildiğini sessiz ama çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tarifsiz bir burukluk ve derin bir teşekkür duygusu vardı. Hem Zeze’ye hem de onu bize bu kadar sahici hissettiren yazara…
Bu kitap bence sadece bir roman değil; anne babaların, öğretmenlerin ve çocukların kalbine dokunmak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir hatırlatma. Bir çocuğun hayatını değiştirmek için bazen sadece bir kişinin gerçekten sevmesi yetiyor.
Canım Zeze…
Kalbimin en derin yerine dokundun.
Seni