Tuğşad
@TugiG
Ne iş olsa yaparım
Bursa
3 Mayıs 2001
4 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kürk Mantolu Madonna (Altını çizdiğim yerler)
Deli olacağım, yahut öleceğim dersem yalan söylemiş olurum. İnsan tahammül edemeyeceğini zannettiği şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor. Ben de yaşayacağım…
———————————————————
Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş.
———————————————————
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor. Bunun sebebi herhalde, “Bu böyle olmayabilirdi!” düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kürk Mantolu Madonna İncelemem
İlk kez bir inceleme yazıyorum. Aslında hiçbir kitap için inceleme yazmayı düşünmüyordum fakat bu kitap için birkaç cümle yazacağım. Hem belki de bu bir başlangıç olur.
Kitabın ilk 30-40 sayfasının amacının okurlarda yalnızca Raif Efendi’ye karşı merak ve empati duygusunu uyandırmak olduğunu düşünürken fark ettim ki Raif efendinin sırlarını öğrenmemizi sağlayan anlatıcı kahramanın da (adı geçmiyor) aynı Raif efendi gibi kendisine acımasız ve kayıtsız davranmaya, insanların onun gururunu kırmasına müsaade etmeye ve belki de Raif efendinin düştüğü melankoli ve içsel yalnızlığa doğru sürüklendiğini gördüm. Raif efendinin notlarını okumasının sonrasında, yani kitabın bitişinde, aynı hatayı yapmak üzere olduğunu farkedip “Her şeye rağmen hayat devam ediyor” diyebileceğini düşündüm. Bu düşünce de beni bu kitabı okuyan ve aynı hataya düşmek üzere olan insanların sanki bir ayna tutulmuş gibi kendilerini görmelerini ve bulundukları durumu tanımlayabilecekleri fikrine itti. Ne de olsa bir problemi çözmenin ilk ve bence en önemli adımı onu tanımlayabilmektir.
Maria Puder’in ise talihsiz bir çocukluğa sahip kişilerde görülebilecek bazı problemleri olduğunu düşünüyorum. Bu problemleri tanımlayıp çözemediği için ilişki anlayışını ve beklentilerini o problemlere göre dizayn etmiş. Raif efendi ile tanışıklığı sonrası ise kendisindeki sorunu anlayıp bunu “inanamamak” olarak açıklıyor ki bence biraz hatalı bir tespit çünkü farkettiği şey sebep değil sonuç.
Aslında bakılırsa bu iki sıradışı insanın birbirini bulup uyuşabilmiş olmalarını çok karmaşık girinti çıkıntıları olan, hiçbir yere uymayan iki yapboz parçasının büyük bir tesadüf eseri birbirlerini tamamlamalarına benzettim.
Neyse, daha fazla uzatmadan şunu da eklemeliyim ki, kitabın son sayfaları hayatım boyunca okuduğum en zor
