Tuğçe Ergün
@Tugimsi
Oldukça uzun bir okuma oldu çünkü hepimizin bildiği üzere Eylül ilk Türk psikolojik romanımız ve ruh çözümlemeleri uzun uzun olduğundan dolayı yer yer sıkıldım. Bu arada kitabın yazılma fikri nasıl oluşmuş biliyor musunuz ? Mehmet Rauf ve Halit Ziya otururlarken bir genç gelir Halit Ziya'yı ziyarete ve o hafta evleneceğini söyler. Mehmet Rauf o sırada Halit Ziya'nın üzüldüğünü farkeder. Mehmet Rauf'un sözleri ile " Bana öyle geldi ki ruhu artık böyle bir saadetin kendisi için imkansız olduğunu anlamaktan kaynaklanan bir acıyla burkulmuştu." "Eylül" ismi baharın gelmesinin imkansızlığını, insanında kaçırdığı saadetleri bir daha yakalayamayacak oluşuna atıftır. Olay bence çok güzel işlenmişti. Son 30 sayfa su gibi aktı, heyecanla, merakla okudum. Hatta kitabı bitirince uzun uzun kapakla bakıştım -bir kitapla bu anı yaşıyorsanız müthiş etkilenmiş ve çok iyi bir eser okumuşsunuzdur.-
Karakterlerimiz: Suat (kadın), Süreyya (erkek) ve Necip. Yan karakterlerimiz : Hacer, Fatin, beyfendi, hanımefendi.
Suat ve Süreyya evli ve başta birbirlerine sahip oldukları için şanslı gördüğüm çift. Sürayya yüzeysel bir karaktere sahip fakat gayet eğlenceli bir insan. Suat kendini geliştirmeyi seven, kocasına, evine bağlı bir kadın. Yazlarını geçirmek için ailece kaldıkları bağ evinden oldukça sıkılan Süreyya Suat'ın gayretleriyle oradan taşınıp mutlu olacaklarına inandıkları denize nazır bir köşke taşınırlar ve olaylar başlar. Necip bahsedilmesede bize geçen o ki okumuş, kültürlü, zeki bir bey. Evliliğe karşı tutumları çok farklı. Kadınlara güvenmiyor ve onları Delila (aldatan kadın - Samson efsanesi ) olarak nitelendiriyor. Fakat Süreyya ve Suat'ın evliliğini gözlemledikçe böyle bir evlilik ve böyle bir kadını evet Suat'ı istediğini farkediyor. Bunun üzerine olaylar devam
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Fakat siz hiç, hiçbir şey yapmadınız... Bir bakışınız bana bir ay elverir, bir tebessümünüz sizden günlerce mahrum yaşamak için kuvvet verirdi, siz bunları esirgediniz ve beni defettiniz...
Zira sen gerçekten beni öldürdün Suat... Sana benim nasıl inandığımı, benim için ne büyük bir kuvvet, nasıl bir hayat olduğunu bilmiş olsaydın...
Hayatın saadeti bilmemekte, anlamamakta... Halbuki onu yaşayıp bilmemek mümkün değil... Bir kere eylül geldi mi? Nafile...