Denklem basittir: Bir toplumun hayatında et ne kadar mühimse, erkekler de görece o kadar büyük bir egemenlik kuracaktır. (...) Et, dağıtımıyla ilgili kısıtlamaların olduğu sıkı denetlenen bir ekonomik sistem içinde önemli bir unsura dönüştüğünde, iktidarın ipleri erkeklerin eline geçmiş demektir. (...) Kadınların toplumsal mevkisinin erkeklerinkiyle kabaca da olsa eşit olması ancak toplum et dağıtımı rolleri etrafında biçimlenmediğinde mümkündür.
Reklam
Geleneksel olarak, çalışan erkeğin kuvveti için ete ihtiyaç duyduğu hissedilegelmiştir. Bu inanışın içinde bir hurafe yatar: Güçlü hayvanların kaslarını yersek biz de güçlü oluruz. Ataerkil kültürün mitlerine göre et gücü artırır, erkeklik özellikleri erkeksi yiyecekler yiyerek elde edilir.
Herman ne zaman hayvanların ve balıkların öldürülmesine şahit olsa, aklından hep aynı düşünce geçerdi: Diğer yaratıklara karşı tavırları söz konusu olduğunda bütün insanlar Nazidir. İnsanın diğer türlere istediğini yapabileceği gibi bir kendini beğenmişlik, aşırı ırkçı teorileri ve güçlü olanın haklı olduğu prensibini anımsatır
Süleymaniye Kürtçesinin 'Baba Kurdi', Botan'ın Boti, geriye kalan Kürdistan'da konuşulan Kürtçenin ise Kurmanci olarak bilindiğini belirtmek gerekir. Kurdi, ana dilin bütün varyasyonları için kullanılan genel bir terimdir. Yukarıda belirttiğimiz ağızlara ek olarak, Hakkari Kürtçesinin farklı bir gramatik yapısı vardır. Botan lehçesi Kurdinin en saf biçimidir
Kürt dilinin yöreden yöreye değişen bozuk bir dilden başka birşey olmadığı hep söylenegelmiştir. Güneydoğu Kürdistan'da konuşulan dilin, Baban Kurdi, Kurmanciden farklı olduğu doğrudur, fakat Kurmancinin çeşitli varyasyonlarının birbiriyle temel farklılıklar gösterdiğini söylemek doğru olmaz. Yanımda Botanlı, Diyarbakırlı, Hakkarili Kürtler var. Kendi aralarında ve burada, Kürdistan'ın en kuzeyinde, insanlar kendi dillerinde gayet rahat anlaşabiliyorlar
Reklam