Tülin DEMİRCİ
@Tulindemirci
Acısı derinde olan bakarak konuşur işte böyle. Gözün bebeği acının rengini, sesini alır.
Şehrin cehresi değişti, herkes yaşamak telaşıyla yanındakini unuttu.
Camın kenarında durup yukarı bakarken uçsam dedim. Kanatlarım olsa. Sonra vazgeçtim. Gök çok büyük, annemi bulamam.
Sanmak ne fena bir hal imiş.
Uzun bir süre kimseyle konuşmadım; içime döndüm. Dünya ile arama uzaklık koydum. Dünya güzeldi, içim de güzel olsun istedim.
