'Umut,' der Pindar, 'dürüstlük içerisinde yaşayan insanın ruhunu sarar. O umut ki, ihtiyarlığın da bakıcısı olur onun ve yolculuğunda ona yarenlik eder. Sancılı bir ruhun acılarını dindiren, umuttan daha tesirli bir merhem yoktur.'
Şimdi içimde kirpiklerinin uğultusu
Ağız dil vermez bir dünya cezası
Başkalarının kaderlerinden soğuma
Bir öksüz ruh, bir gönül acısı
Toprağın bedeninde bulutların kefeni…
Ölümünü bırakıp odalarımıza
Uzun yanlışımızı düzelttin sonunda:
Tanrı yalnızlığı senden yaratmış.
Şükrü Erbaş