İnsan tekamül eden bir varlıktır.Kimse 20 sene öncesine göre yaşayamaz.İdeolojiler,inançlar enaniyete dönüşmüştür.Kitap okusada kişi derunundan öğrenir.Hakikati kimse tekeline alıp başkalarını ötekileştiremez.
Bu yanılgılar insanın,geçici olan bu hayat deneyimini kalıcı olan olarak ve kendinde olmayan,kendinin bir parçası olan kişisel egoyu da mutlak ego olarak algılamasına sebep olur.
Patanjali,yaratılışı dualistik yani ikili sistem üzerinden açıklar.Prakriti(Madde)ve puruşanın(Bilinç)bir araya gelmesi sonucunda jiva yani canlı ortaya çıkar.Canlının kendinin ne olduğunu anlayabilmesi için buddhi(zeka)ahamkara(ego)kavramları ortaya çıkar.O büyük bilinç halinden yani mutlak egodan kişisel egoya inen insan kendini bütünden ayrı bir birey olarak görür.Varlığının zihinden ibaret olduğunu düşünür.