Melek Aycan
@Turac_
Az qalıb təbim də gəlsin indicə şeir deyəcəm
10 Aralık
133 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
TenkitEdebiyat
Mirza Mahmut eleştirmendir. Sahnelenen tiyatrolar ile ilgili tenkitlerini gazetede yayınlar.
"Göbeğin Ak Çökelek" isimli tiyatro da
sahnelendikten sonra yazısını gazeteye yayınlanması için verir.
Gösteriyi hiç beğenmemiştir. İçeriği yazan kalem utanmalı diyen Mirza sanatçıların oyunculuğunu içerikten daha kötü bulup ezbere sahne aldıklarını, rol bilmedikleri ayrıca halkın gösterinin yarısında salonu terk ettiğini yazmıştır.
Yazının ertesi gün basılacağını bilen yazar evine dönerken yolda ayrı ayrı gösterinin oyuncularıyla karşılaşır. Tehdit ve rüşvete maruz bırakılan Mirza evinde dahi rahat bırakılmayınca yazıyı henüz yazmadığını gece yazıp ertesi gün gazeteye götüreceğini söyler.
Mirza tenkidi değiştirir.
Gazeteye gidip yeni tenkidini teslim eder.
Herkesin gidip seyretmesi gerektiği tavsiyesiyle başlar. İzleyicilerin alkıştan gerçek anlamda bayıldığını, şimdiye kadar böyle gösteri yapılmadığını yazar. Eleştirisinde sanatçıları övmekten de geri kalmaz. Satırlarında bir ara kurduğu cümleyi ben size aktarmak istiyorum:
Yaşasın milli opera!
1000Kitap
Puan vermedi
Bu gazelin böyle olmasının bir sebebi var.
Aşağıdaki iki beyit Nesimi'ye aittir. Bilindiği gibi Nesimi Tasavvuf edebiyatı şairidir. Yalnızca ilahi aşka inanmış onla yaşamış. Fakat buna bakmayarak bir kadına aşık olmuştur ve o kadın ise peltektir. Nesimi, sevdiği kadının peltek olmasından utanmaması ve rahat okuyabilmesi için böyle gazeller yazmıştır. Hatta peltekname adlı gazel janrının temelini dahi şairin oluşturduğu söylenir.
Qa, qa, qa, qalmışam axır a, a, a, ah ilə sayur
No, no, no, nola ki sorsan za, za, za, zari-hezini.
Yü, yü, yü, yüzünü gördüm a, a, a, ayə sataşdım,
Nə, nə, nə, necə ürəkdir qa, qa, qa, qalmaya çəni.
İmadəddin Nəsimi
KAN HAFIZASI1000Kitap
Kitapta Vahapzade'nin birçok yazısı bir araya getirilmiştir. Ben size yazarın en sevdiğim yazılarından biri olan "Tarih Ne Diyor?" yazısını incelemek istiyorum. Yazar burada Qan Yaddaşı (Kan hafızası) diye bir olgudan bahsediyor. Nedir bu kan hafızası? Yazara göre ecdadımızın ayak bastığı, vaktiyle hükmettiği yerlerde hissedilen duygu gurbet topraklarında hissedilmiyor. Bilimsel bir karşılığı elbette yok fakat Vahapzade bunu içgüdüsel his olarak tanımlıyor Bu topraklardaki her yolu, dönemeci ilk defa görmüş olabiliriz ama buraları bize tanıdık kılan ecdadımızdır. Onların buraları görmesi , toprağına ayak basması bizi buralara aşina kılar. Buna da ecdat hafızası Qan yaddaşı denir.
Lafı daha fazla uzatmak istemiyorum beni çok etkileyen bu olguyu özetle açıklamak istedim. Pekii yaz siz?
Bu topraklarda daha kuvvetli daha rahat hissetmiyor musunuz?