"Kimsin sen?,, diye sordum en sonunda kendi kendime.
Başkalarından ayrılınca, kendi kendimi karşıma aldım; alışkanlıkların, başkalarının düşüncelerinin ruhumu
dönüştürdükleri her şeyi unutmak istedim. O zamanadek belli bir biçimde yaşamıştım; çünkü
başkaları beni yönlendirmişler, bana öğüt vermişlerdi; çünkü benim hakkımda, yalanlamaktan
hoşlanmadığım belli fikirler oluşturmuşlardı;
çünkü, ayrımına varmaksızın beğenilerine öykündüğüm, değerlerini benimsediğim insanlar
arasında bulmuştum kendimi. Şimdi başkaları beni yadsıyorlar, beni tanımadıklarını öne sürüyorlar; bense bendeki onların olan şeyleri yadsıyordum, onların bana dayattıkları şeyleri benim saymak istemiyordum.
Şimdi korkusuzca kendi kendime soruyordum: Sen kimsin?
Ben, başkalarının kendisi için var olmadıkları biriyim.