O günün xatirəsi indi ağır bir daş kimi ürəyimi sıxırdı. Doğurdanmı, hər bir həvəsdən, xeyirli hesab elədiyin işdən axırda bu cür ağır, kədərli xatirədən başqa heçnə qalmır? Doğurdanmı, məyusluq bizim son mənzilimizdir...
Nahaq yerə o buldozeri yenə də lap uçurumun kənarına qədər sürür və mənim qorxmağımdan ləzzət alırdı. Mən duyğuların əsarətinə, köləliyinə nifrət edirəm!..