Merve
@Turkcecii
Şu anda okuduğu kitaplar
"Güzel bir şeye bakinca ağlar mi insan?" "Ağlarmış demek ki " dedim. Buna güzellik mi diyeceğiz ,başka bir şey mi bilmiyorum ama bu kadari insan yüreğine ağir geliyor ,kaldiramiyorsun.Ona bakarken Mevlana'nin dizeleri gelmişti aklima :"Bu aşka ilahi diyemem korkarim insani diyemem utanirim."
Her gün tam yirmi defa onu nehre nehirden de eve taşidim durdum . Kuğu hemen hemen benim kadar büýüktü.Bir akşamüstü her zamankinden daha düşunceli bir hali vardi . Yapma balıklarla ona tavlanmasıni öğretmeye calişmama aldirmiyordu.Çok durgundu.Bunun üzerine yine kucağima alip eve doğru yola koyuldum.Birden göğsüme yaslandiği boynunun düştüğünü kollarima değdiğini hissettim.O gün kuğularin ölmeden önce şarkı söylemedigini öğrendim. (Pablo Neruda)
Şirazlı Sadi'nin insani nasil tarif ettigini not ettim defterime:"Yek katre-i hunest ve hezar endişe"yani "Bir damla kan ve bin endişe ".Işte unutmayi başaramayan insanin trajedisi bu sözlerde gizliydi.Ömrunu endiseyle tamamlamaya ve sürekli aci çekmeye mahkum olan bir zavallı ruh... Mevlana diyordu ki : Geçmişi unut koy bir kenara, yeni bir sayfa aç kurtar benliğini dünden, bugünün çocuğu ol, bütün bilgeligi ve gülümseyişiyle gençliğin, şu añı hiç terk etme ne olur ,sonsuza uzanan şu günu terk etme ...
