El uzanmaz yerinde bir uçurumun
Sessiz, kimsesiz, uykusuz,
Günahtan korunmuş, sevgiden zorlu
Ve kurşunca korkusuz,
Çiçek yalnızlığım...
Açılır gecemin o Güleç penceresi,
Başlar kirpik uçlarında bir eski savaş,
Dikilir yamacına çözülmemiş düğümlerin,
Kin içinde kılıç, mancınıkta taş,
Gerçek yalnızlığım...
Sen anıtlar içinde en yüce anıt...
Diz çöktü önünde kaç tümen atlı...
Sen en eski mavi, en eski çeri
Gökten inmiş, Gökçe Kulu,
Gökçek yalnızlığım...