“Sen hiç aşık oldun mu Ali?”
“Tabi Amirim, şimdi bile kız arkadaşım var,” diye yanıtladı beni.
“Kız arkadaşından söz etmiyorum Ali, aşktan söz ediyorum. Gerçek aşktan, insanı katil eden, rezil eden, insanlıktan çıkaran aşktan söz ediyorum.”
Biraz düşündü Ali:
“ Açık konuşmak gerekirse öylesini yaşamadım Amirim,” dedi.
Öylesini yaşamadınsa Nermin’i de anlayamazsın,” dedim. “ O yüzden, boşa öfkelenip durma.”
HASRET mi, ÖLÜM mü deseler
Ölümü seçerdi
Tereddütsüz
Hiç gözünü kırpmadan
Ama ona soran olmadı ki...
Canan Tan’ın diğer kitapları gibi çok sevdiğim bir kitap oldu bu kadar uzun bir süre elimde beklettiğim için üzülmedim desem yalan olur. Son sayfalarını ağlamadan okumak mümkün değil...