Kübra
@Turuncukubra
Reklam
Okşamaların sevgiye çevirebildiği huysuzlukların yerine bir kaygısızlık, bir duygusuzluk gelmişti. Okşanıp yatıştırılmak için özellikle sinirlenip hırçınlık etmeleri, o çocuksu huysuzluğu hemen hemen hiç kalmamıştı; tüm avuntulara yüz çeviren, başkalarının iyi niyetli neşesini bir aşağılama gibi görmeye hazır, düzelmesi olanaksız bir hastanın içe dönüklüğü, somurtkanlığı gelmişti üzerine.
Yalnız, ihanet ile şiddet iki ucu sivri oklara benzer; kullananları düşmanlarından beter yaralar.
İnsan bazen, kendine de, başkalarına da acımak nedir bilmeyen kimselere de acıyor.
Eskiden ateş saçan gözleri, şimdi hülyalı, gamlı bir yumuşaklıkla doluydu. Bu gözler artık çevresindeki hiçbir şeye bakmıyor gibiydi; hep uzaklara, çok uzaklara, neredeyse bu dünyadan öteye dalıp gidiyordu.
Reklam