Bana göre, ölümün kendisinde bile bu büyüleyicilik vardır.Öldüğüm vakit,sevdiğim bir kitabın sayfalarını çeviremeyeceğim aklıma gelir.Beyhude yere, günün birinde onu okuyup bitirmeyi umacağımı düşünürüm.
Her insanın bir diğeri için bir bilinmez olmak ve engin bir sır olarak kalmak üzere tasarlanmış olması,aslında üzerinde düşünülmesi gereken çok muhteşem bir konudur.
Zamanların en iyisiydi,zamanların en kötüsüydü…Akıl çağıydı,akılsızlık çağıydı…
İnanç devriydi,kuşku devriydi…
Mevsimlerden Aydınlık’tı,mevsimlerden Karanlık’tı.
Umudun baharını,çaresizliğin kışını yaşıyorduk…
Elimizde hem her şeyimiz vardı,hem de hiçbir şeyimiz yoktu…
Hepimiz ya cennete gidecektik,ya da doğruca öteki tarafa…