Tutku Koç
@Tutkukoc
•ÇTLE
°Kitapları yaşamının bir parçası haline getiren biri.
Şu anda okuduğu kitap
Henüz yedi yaşlarında iken meçhul bir hastalıkla uğraşan, bir yandan da hayatın akışına ayak uydurmaya çalışan on beş yaşındaki gencin yaşamını bizlere aktarıyor. Dizlerinin acısı onu öyle yoruyor, kıvrandırıyor ki yine de adımlarını sağlam basmaktan geri kalmıyor. "Kendimi çok sevdiğim an, kendime çok acıdığım an" diyor bir dizesinde.Kendisini sevmesi, merhameti, acısına rağmen dimdik durmaya çalışması ve mücadelesi biz okuyucuya örnek oluyor.
Sürekli hastaneye gitmesi ve iyileşme çabası sürerken dokuzuncu hariciye koğuşunda ameliyat olma ihtimali ortaya çıkıyor. Endişelerini ise şu cümleye bırakıyor: "Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Tatlı endişesi yarım kalmıyor. Bacağı kısalsada doktorların gayretiyle tamamen iyileşiyor. Umudun, endişenin ve hayat mücadelesinin anlatıldığı bir kitap. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar...
Reklam
Beyaz felaket adını verdikleri bir körlük salgınının hızlı bir şekilde yayılması ve sebebinin bulunamaması merak uyandırıyor. Salgının hızla yayılması ve hastaların karantinaya alınmasıyla zor bir yaşama tabi oluyorlar. Yazar körlüğü bir "süt denizine" benzetiyor ve yorumunu okuyucuya bırakıyor. Bana bu sözcük etrafı saf ve temiz gören, renkleri ayırt edemeyen birini, dalganın ardından gelecek olan aydınlığı ve güzelliği çağrıştırıyor. Kitabın sonunda da yazar, bence biz kör olmadık, biz zaten kördük diye söylüyor. Gördüğümüz halde bazen bazı şeyleri, gerçekleri görmemiş gibi yapıyoruz. Aslında böyle yaparak hata yapmış oluyoruz.
Yazarın kitapta okuyucuya verdiği güzel mesajlar var. Şimdiden okumak isteyenlere keyifli okumalar :)
