Bir bahar günü öğleden sonrasının güneş ışığında, kararmış mezar taşına bakarak, acaba bu üçünden hangisi daha mutlu olmuştu diye düşündüm...
Yalnız başıma yattığım
Mezarın dışında
Titreyen güneş ışığı
Ben bir adamı öldürürken belimdeki kılıcı kullanırım ama sizler kılıç kullanmazsınız. Sizler nüfuzunuzla öldürürsünüz, paranızla öldürürsünüz, süslü pürüzlü sözlerinizle bile öldürürsünüz belki. Tabii ki kan dökülmez, karşınızdaki adam capcanlı yaşar ancak buna rağmen onu Bas bayağı öldürmüşsünüzdür. Hangimizin ki daha büyük bir günah bilemiyorum- sizinki mi, benimki mi?
Çünkü aşk sevgiliye kavuşmak değil, sevgiliye kavuşmak için verilen mücadeleymiş, yapılan uğraşmış, çekilen çileymiş.Aşkı kıymetli kılan işte buymuş...