Çünkü bizler kara yatmış ağaç kütüklerini andırıyoruz. Sanki yerde uzanmışlar; onları şöyle bir iterek yuvarlamak mümkün. Hayır, hayır, bu mümkün değil, çünkü onlar toprakla bir bütün olmuşlar. Fakat sen bir bak, bu sadece görünüşte...
Kimi insanların belki de birlikte yaşadıkları kişilerden artık kazanabilecek şeyleri yoktur; ruhlarının boşluğunu onlara göstermiş olduktan sonra, içten içe onlar tarafından ağır bir yargı ile suçlandırılmış olduklarını duyarlar;...
Şarkılardan uzaklaşıyor, insanlar üzerinde kurmuş olduğu gücü kendi elleriyle yok ediyor. Nasıl olmuştu da tanımadığı insanlar üzerindeki bu güce ulaşabilmişti?