Tuba

Tuba
Valla ben evim, odam, kitaplarım neredeyse kendimi oralı hissederim; başka bir yere de ihtiyaç duymam. Ya bu insanın kendine bir dünya yaratabilme, kendini oyalayabilme yeteneğiyle ilgili bir şey...”
Baibü
Ankara
3 Nisan 1998
133 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
@Tuvba0·
·
sabitlendi
"Sen bana bakma, ben senin baktığın yönde olurum Çiçekler taşır kalbimi, sonra dağılır Herkesin bir taşı vardır, benim bir gülüm..." Ah'lar AğacıAh'lar Ağacı Didem MadakDidem Madak 📸 Fotoğraf tarafımdan analog makinayla çekilmiştir.
Alıntı
Reklam
Ne kadar tuhaftı hayat, ne kadar inatçı, sabırlı ve hesaplıydı. Kendi kurallarını, kendi sırrını ele vermemek için bedelini ancak kendini ona bırakarak ödeyebileceğin bir bilet kesiyor ve adına tesadüf diyordu.
Sayfa 82
Alıntı
Az sonra artık yan yana oturmuş, birkaç dakika sonra birlikte güzel bir yolculuğa çıkacak iki insan gibiydik ve bütün yalnız insanlar gibi bu yolculuğun en çok insanın kendisine olduğunu biliyorduk.
Sayfa 26
Alıntı
Sorun buydu. Suyu berraklaştırmaya çalışırken bulandırmak. Herkes arıyor, ama daha karışık, daha aykırı daha bulanık şeyler buluyor, aradığından uzağa düşüyordu.
Sayfa 40
Alıntı
"Şehrin ruhu" dedi, insanı serseme çeviren ruhu..."
Sayfa 32
Alıntı