Valla ben evim, odam, kitaplarım neredeyse kendimi oralı hissederim; başka bir yere de ihtiyaç duymam. Ya bu insanın kendine bir dünya yaratabilme, kendini oyalayabilme yeteneğiyle ilgili bir şey...”
"Sen bana bakma, ben senin baktığın yönde olurum
Çiçekler taşır kalbimi, sonra dağılır
Herkesin bir taşı vardır, benim bir gülüm..." Ah'lar AğacıDidem Madak
📸 Fotoğraf tarafımdan analog makinayla çekilmiştir.
Ne kadar tuhaftı hayat, ne kadar inatçı, sabırlı ve hesaplıydı. Kendi kurallarını, kendi sırrını ele vermemek için bedelini ancak kendini ona bırakarak ödeyebileceğin bir bilet kesiyor ve adına tesadüf diyordu.
Az sonra artık yan yana oturmuş, birkaç dakika sonra birlikte güzel bir yolculuğa çıkacak iki insan gibiydik ve bütün yalnız insanlar gibi bu yolculuğun en çok insanın kendisine olduğunu biliyorduk.
Sorun buydu. Suyu berraklaştırmaya çalışırken bulandırmak. Herkes arıyor, ama daha karışık, daha aykırı daha bulanık şeyler buluyor, aradığından uzağa düşüyordu.