Fütursuzca kötülük işleyen insanlara müsamaha ve merhamet her nevi kötülükten büyüktür. O yüzden kötüleri bir an önce hiç tereddüt etmeden terk etmeli. Hem de hiç. Büyük bir kötülük işlemek istemiyorsan, şeytandan kaçar gibi kaç bu insanlardan.
Zaten içinde varsa kötülüğünden döner. Kötülere merhamet iyi görünen kimseler için büyük bir zaaftır.
Salih de bu evi hiç sevmezdi: "Hünkarın ahırı bile bundan rahattır. Padişahın atı kadar da olamıyorum!" derdi. Fakat rahatlığın dışarı hayatta değil, kafatasımızın içinde olduğunu bilseydi, tevekkül ederdi.
Bütün insanların yabancılara karşı sır diye sakladıkları şeyler, eşe dosta kolayca itiraf edilen bazı kusurlardan, zaaflardan, kabahatlerden başka nedir?