Yaratıcı döneminde, kültür, ampirik yaşamın faydacı ya da hazcı bir yönde geliştirilmesi gibi pratik bir amaç için değil, değerlerin kendilerinin uğruna yaratıcılığını yapar. Doğru ve bilme adına doğruyu, güzellik uğruna güzelliği, iyilik uğruna iyiliği yaratır. Bütün bunlarda, "gerçek, pratik yaşam"dan, tutkulu "yaşama iradesi" nden, "yaşarri’ı örgütlemek, "yaşam'ın tadını çıkarmak için duyulan yoğun arzudan pek eser yoktur. Pratik faydadan pek eser yoktur.