Tyler Durden
@Tylerf1
127 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Eğer bir kişi Tevhîd’in hakikatini bilirse onda hiç bir zaman ucub (kendini beğenme) belirmez? Şaşılacak şey budur ki, akıllı olan kişi, bir fakire cehâletine rağmen mal nasip olduğunu görse: Ben akıllı bir kişiyim! Bununla beraber Hak Teâlâ beni maldan mahrum kıldı! dememelidir. Bu gibi kimseler bilmez ki, akıl, bütün nîmetlerin en büyüğü ve birincisidir. Onu da ihsan eden Allahü Teâlâ’dır. Eğer hem malı, hem aklı o kişiye verselerdi ve cahil kimseler ikisinden de yoksun kalsaydı bu adalete uygun bir iş olmazdı.
Bundan, halkın yüzde doksan dokuzunun gaflet uykusuna daldıkları, onun perdesinde örtüldükleri, âhiret işlerinin tehlikesinden habersiz bulundukları anlaşıldı. Gaflet,
öyle bir illettir ki, ilâcı hastanın elinde değildir. Çünkü, gâfilin kendi gafletinden haberi olmaz ki, bunların ilâcını arasın. O kişinin ilâcı âlim kişinin elindedir.
Resûl (S.A.V.) şöyle buyurdu:
“Hak Teâlâ’nın, tevâzû edip de izzetini arttırmadığı
hiç bir kul yoktur.
...
Resûl (s.a.v.) şöyle buyurdu:
“Bahtlı olan kişi, o kimsedir ki, mütevâzi (alçak gönüllü) bir kişidir. Ama bu tevâzuu, çaresizliğinden ileri gelmez. Nafaka verirse, verdiği de günahla toplanmış maldan değildir. Bîçârelere merhamet eder. Hakimlerle ve âlimlerle düşüp kalkar.”
Buhari ve Nesâi Ebu Hüreyre (r.a.)’den o da Peygamber efendimizden; şöyle buyurduğunu rivâyet etmişlerdir:
“Sakın hiçbiriniz ölümü istemisin; eğer iyi ise umulur ki iyiliğini artırır. Şâyet kötü ise umulur ki vazgeçer.”
Reklam