“Hiçbir şey hissetmiyorum," dedi Matthias. Sesi utanç verici derecede boğuk çıktı.
Nina kaşını kaldırdı. "Hiçbir şey mi?"
"Bana ne yaptırmaya çalıştın?"
"Beni öpmeni sağlamaya çalışıyorum."
"Bu aptalca."
"Nedenmiş o?"
"Çünkü ben seni hep öpmek istiyorum," diye itiraf etti Matthias.
"Neden hiç öpmüyorsun peki?"
"Nina, korkunç bir badireden geçtin..."
"Geçtim. Bu doğru. Neyin faydası olur biliyor musun? Öpüşmenin. Ferolinde bindiğimizden beri yalnız kalmadık."
"Ölümün kıyısından döndüğünden beri mi demek istiyorsun?" dedi Matthias. Birinin durumun vahametini hatırlatması gerekiyordu.
"Ben güzel zamanları düşünmeyi yeğliyorum. Ben kovaya kusarken senin saçlarımı tuttuğun zaman gibi mesela."