İlknur Uçar
@Ucrr
Yıldız Teknik Üniversitesi
90 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Oblomovlar Uyanınn
Öncelikle herkese merhaba, umarım azimle, sıkılmadan, bunalmadan kitap okuyacağınız bir dönemden geçiyorsunuzdur. Gelelim kitabımıza, İlya İlyiç (Oblomov) karakterinin çoğumuzun hayallerini süsleyen zenginlik, lüks, seyahat, güzel kıyafetler, güzel kokular gibi merakı yok. O, hayatı tabiri caizse gelişigüzel yaşayan birisi, hayattan büyük istekleri yok, yatağında yatıp dünyayı kurtaracağını sanan insanlara benzer bir hali var. Sadece zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak için çiftlikten kâhyadan ve köylülerden ne kadar para alacağının hesabını düşünen ama bunu sadece düşünen birisi. Aldığı paranın hesabını yapmayan, günlük karnı doyuyor mu ona bakan hayatı solmuş iyi kalpli karakterimiz. Kitap, güzel dostluğu, aşkı, yol kardeşliğini, sorgusuz sualsiz taparcasına sevmeyi, fedakârlığı yeri geldiğinde tembellik yapmayı ama fazla tembelliğin insanın hayatında nelere mâl olduğunu gösteren bir eser. Benim için okuması keyifliydi. Biraz da ders verir nitelikteydi açıkçası, bu tembellik kısmı sonradan çok düşündürdü, kitabı bitirdikten sonra hayatımın sonunun İlya gibi olmaması için hemen kalkıp bir şeyler yapmam gerektiğini hissettim. Umarım bütün okurlar kendi eksilerine ve artılarına göre güzel dersler çıkarır. Bütün OBLOMOVLARIN KALKIP HAREKETE GEÇMESİ dileğiyle iyi okumalar herkese. :))
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle herkese merhaba, umarım azimle, sıkılmadan, bunalmadan kitap okuyacağınız bir dönemden geçiyorsunuzdur. Gelelim kitabımıza, kitabımızda Meursault adlı karakterin genel olarak karamsar bir tavır içerisinde olmasını görebilirsiniz. Onun için hayatın pek de anlamı yoktur. Annesinin ölmesi çok doğaldır. Biri öldüğünde yas tutmak onun için gereksizdir. Ona göre evlenmek evlenmemek yada kiminle birlikte olduğu önemli değildir. Ya da çoğumuzu korkutan ölüm olayı onun için ister bugün, ister yarın, isterse yirmi yıl sonra olsun aynı şeyi ifade eder. Çünkü biz öldükten sonra doğup, bizim yerimize yaşayacak bir sürü insan vardır. Bizdeki elalem ne der gibi toplum baskısının altına sığınmaktan yana değil, umursamayan taraftadır. Bütün kitap boyunca Meursault'u ölmek isteyen hayattan zevk almayan duygusuz gerçekten de ölmesi gereken biriymiş gibi düşündüm. Kitabı bitirip biraz üstüne kafa yorduktan sonra, aslında hayatı anlamsız bulan biri değil de hayatı biz sıradan insan topluluklarından farklı anlamlandıran biri olduğu için bizlere bir yabancı gibi gözüken biri olduğunu anladım. Bazı insanların kimi olaylara bizler gibi tepki vermediğinden onun yanlış bir düşüncede ahlak dışı ya da yasal olmayan bir şey söylüyormuş ya da yapıyormuş gibi gösterilmesinin tamamiyle yanlış olduğunu kavradım. Hepimizin at gözlüklerini çıkarıp Meursault gibi bakarsak birbirinden farklı makineleşmemiş özel varlıklar olacağımızı anlamış oldum. Kitap dünyaya farklı bakmak ya da bazı sahte duygusallıkları kenara bırakıp gerçekleri görmek için ideal. Fazlasıyla hayat dersi içeriyor. İyi okumalar diliyorum herkesee.
Öncelikle herkese merhaba, umarım azimle, sıkılmadan, bunalmadan kitap okuyacağınız bir dönemden geçiyorsunuzdur. Gelelim kitabımıza, Zweig okurları bilir ki;
Zweig savaş karşıtı ve özgürlüğüne düşkün bir adamdır. Bu kitapta da savaş sırasında askere alınmamak için Ferdinand ve karısının İsviçre'ye sığınması ve Ferdinand adlı başkarakterimizin savaş bölgesine askerliğe çağırılmasını konu edinir. Ferdinand'ın askerliğin ya da vatan savunması dediğimiz şeyin aslında boş bir insan katli olduğunu düşünmesi, fakat bir yandan da devletin yasalarına karşı boynunun kıldan ince olması ve altında ezilmesiyle, askere gidip gitmeme arasında kararsız kalması, karısı Paula'nın onu sürekli günümüz adaletinin ve askerlik denen şeyin boş bir kavram olduğunu söylemesi ama bir yandan da kocasının fikirlerine hiçbir zaman saygısızlık yapmayacağını belirterek şu sözleri söylemesi gerçekten çok hoştu. Kendini askerliğe mecbur hissetmeden kendi içinden gelerek, gitmek istiyorsan git. "İnsan amaçları uğruna kendinden vazgeçebilir, ama başkalarının çılgın fikirleri uğruna değil" işte Paula'nın bu sözü beni gerçekten çok etkiledi. Günümüzde ne çok şeyi mecburiyetten yaptığımızı bir düşündüm. Kaç kişi mecburen istemediği bir aile ortamının içinde, kaç kişi mecburen istemediği evde, şehirde, işte, okulda, kaç kişi mecburiyetten kendine katlanıyor, ya da küçük bir umut ve yaşama isteği yüzünden hayatından vazgeçmiyor. Sanki bazen yaşamaya mecburmuşum gibi hissediyorum. Her şeyin düzeleceğine inanarak.
Kitabı okuyun bakalım Ferdinand mecburiyetlerinden sıyrılabilmiş mi?
Karısına olan sevgisi mi ağır basmış, yoksa mecburiyetleri mi?
Öncelikle herkese merhaba, umarım azimle, sıkılmadan, bunalmadan kitap okuyacağınız bir dönemden geçiyorsunuzdur. İyi dileklerde bulunduktan sonra, gelelim kitabımıza. Bir kitaptan beklentiniz tam olarak nedir? Sorusunu sorayım öncelikle. Sonuyla tamamen hayrete düşmek ve şaşırmak mı? Tam olarak aradığınız kitap, bu diyebilirim. Ahmet Bey'in gazeteci kızı sürekli evinde isteyerek ona kardeşinin hikayesini anlatması gazeteci kız ve Ahmet bey hakkında kafanızda farklı kurgular uyandıracaktır. Ama tam olarak da kurgularınız gerçekleşemeyecek küçük bir hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Olgayla Mehmet aşkı da çok çetrefilli bir sonla sizi şaşırtacak, Arzu Hanım'ı şu öldürdü, bu öldürdü derken bir anda öyle bir kişi öldürmüş olacak ki hem şaşıracak hem de çok saçma diyeceksiniz.( Kusura bakmayın biraz sizin adınıza konuştum ama, benim için katil çok saçma biriydi.) Romanın sonunda aslında bütün bu olanların bir kardeş hikayesi değil de, kendini olduğu gibi kabullenemeyen bir kişinin uydurma hikayesi olduğunu anlayacaksınız. Siz de eğer bu kitabı okuduysanız fikirlerinizi yorumlar kısmında bekliyorum.
