Sara olmak istediğimiz saatler1000Kitap
Şarabı közlere döktüğüm gibi geceler
Busemi gözlerine dökeceğim
Ipek ellerinle elmaslara üfle
Her şey bir rüyaya dönüşür seninle
Râm ol sineme, uyu benimle yine
Henüz gölge düşmemiş iken busene
Gezdiği o kadar ülkede bu kadar güzel başka bir kadın görmüş olup olmadığını düşünüyordu ki Tuleyle çıkageldi.
"Ey Rüstem! Ne tarafa baktığına dikkat et. Orası güneşin doğduğu yer; gözlerin kamaşabilir." dedi
Kandan gelen o güçlü bağın yerini bir fikirin alabileceğine gözleriyle görmese asla inanmazdı.
Gözlerine gelince Fatma'nın gözleri de ateş gibiydi fakat bazen o gözlerde neşeli, çocuksu bir tatlılık beliriyordu. Halbuki Sara'nın gözleri soğumayı bilmeyen bir alev çukuruydu. Fatma'nınkiler siyaha yakın kahverengiydiler, Sara'nınkiler ise ışık vurduğunda kırmızıya dönüşen tuhaf bir parlaklıktaydılar. Fatma bütün Arap kadınları gibi tutkulu ve ateşliydi, Sara ise ateşini cehennemden alıyordu. Çölün ortasına düşmüş bir yıldırımdı Sara. İpekten, kadın kokusundan ve gururdan yaratılmış bir yıldırım...