Ve eylem orada, siyah suyun yüzeyindeydi, Önünde, geleceğini çiziyordu. Tüm halatlar çözülmüştü, yeryüzünde onu alıkoyabilecek hiçbir güç yoktu artlk: Korkunç olan buydu, korkunç, dehşet verici özgürlük. İçinde, içinin derinliklerinde kalbinin korkuyla çırpındığını hissediyordu; bir tek hareket, açılan, koyveren parmaklar ve ben olurdum yeniden.
Belki de uzun yıllar sonra, onu terk etme vakti gelir, "o zaman da buna üzülürüm!" dedim; insanın kendi acısını sevmeyi isteyerek, bütün mutsuzluk zirvelerinde aslında bir haz olduğunu bilerek, kendi yarasını kasten kurcalama ihtiyacı duymasına kadar varan o kötücül duyguya kapılmadan duramamıştım.
Eğer birinin doğası doğuştan böyle güzel, Tanrı tarafından şekillendirilmiş gibi olursa, onun bir gün kötüleşebileceğini düşünmek fikri bile olanaksız gelir insana.
Gölde süzüle süzüle ilerleyen bir kayığa hayran
hayran bakan adamın kayığa bindikten sonra hissettikle-
rinin aynısını hissediyordu her adımında. Sallanmadan
oturmanın yanı sıra, bir an bile nereye gittiğini, altında
su olduğunu unutmaması gerektiğini ve dışarıdan bakın-
ca kolay görünen ama başlayınca mutluluk verse de hay-
li zor olduğu anlaşılan ve alışık olmayan kolları ağrıtan
kürekleri çekmek zorunda olduğunu görüyordu.