Ve eylem orada, siyah suyun yüzeyindeydi, Önünde, geleceğini çiziyordu. Tüm halatlar çözülmüştü, yeryüzünde onu alıkoyabilecek hiçbir güç yoktu artlk: Korkunç olan buydu, korkunç, dehşet verici özgürlük. İçinde, içinin derinliklerinde kalbinin korkuyla çırpındığını hissediyordu; bir tek hareket, açılan, koyveren parmaklar ve ben olurdum yeniden.
Belki de uzun yıllar sonra, onu terk etme vakti gelir, "o zaman da buna üzülürüm!" dedim; insanın kendi acısını sevmeyi isteyerek, bütün mutsuzluk zirvelerinde aslında bir haz olduğunu bilerek, kendi yarasını kasten kurcalama ihtiyacı duymasına kadar varan o kötücül duyguya kapılmadan duramamıştım.
Eğer birinin doğası doğuştan böyle güzel, Tanrı tarafından şekillendirilmiş gibi olursa, onun bir gün kötüleşebileceğini düşünmek fikri bile olanaksız gelir insana.