Necati Karakuş
@UlakApollo
Destanımızda yalnız onların macerası vardır...
Öğrenci
Ankara Siyasal
Ankara - Adana
Niğde, 27 Ekim 1996
10 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
"Sonrası yeknesak günlerdi. Selma'nın Çağlayan atölyelerinde gününü gecesine katarak çalışmasına annemin azdan da az emekli maaşını ekleyerek yaşamaya çalıştık. Ben ilk gençliğimin sokaklarını, bu sefer hayat yolunda heyecanlı on yedi yaşımla değil, geri dönmek zorunda kalmış yorgun ayaklarımla arşınlarken, ilk sigaralarımızı içtiğimiz bilmem kaç yıllık kervan çeşmesinin yanından efkar ve işsizlik dumanlarıyla geçtim. Her şeyi yalayıp süpüren bir akıntıydı zaman. Bu nehirde bir zerre olan hayatımın sonsuz akıştaki yönünü kestirmek sandığımdan zordu."
Reklam
"Babama adımı neden Özgür koyduğunu sorabilmeyi çok isterdim. Sonu gelmez yollarda ailesi için direksiyon sallayarak tükettiği ömrü bir virajda bittiğinde çok küçüktüm. Göçmen kuşlar kadar özgür göründüğü yollardaki tutsaklığına nazire yapıyordu belki; belki de "Okuyup da anarşist olursan hakkımı helal etmem, okulu bırakacaksın." diyerek karşısına dikilen babasından intikam alıyordu. Düşe kalka büyürken Haliç kıyılarında, babamdan eğreti bir miras gibi kalan dedem bile kabul etmişti artık, özgürdüm ben."
"En çok işe gidiş ve dönüş saatlerinde hissedilen bir kader ortaklığı duygusuyla yol alıyorduk otobüsün içinde. Herkes hem yabancı, hem çok tanıdıktı. Kılık kıyafetle, takıyla, saçla, makyajla belirginleştirilmeye çalışılan ayrımlar yol boyunca pul pul döküldü. Hepimizin bildiği bir sırrı birbirimize susarak ilerliyorduk. O an geldiğinde de kendimize çeki düzen verip açılan kapıdan dışarı çıkıyor, hayata karışıyorduk."
