"Bütün xoşbəxt ailələr bir-birinə bənzəyir, bədbəxt ailələr isə hərəsi bir cür bədbəxtdir" deyir Tolstoyun Anna Karenina romanının ilk cümləsi. Buna " bədbəxt ailələr və hər şeydən əvvəl bədbəxt ər-arvadlar heç vaxt bədbəxtliyin öhdəsindən təkbaşına gələ bilməzlər" fikrini əlavə edərdim. Bədbəxtlik daim özünə yoldaş axtarır. Bədbəxtliyin susqunluğa dözümü yoxdur, ələlxüsus da tənha vaxtlarda başının üstünü kəsdirib narahatlıq doğuran susqunluğa.
- Insanları sevmekten pek hoşlanmıyorum da. Sevdim mi de, ölmelerinden korkuyorum.
- Sevdiklerinden çok ölen oldu mu?
- Çok değil, hayır. Yalnızca bana sevgisiz hayatın beş para etmediğini öğreten bir adam.