kadir
@Umberto_
yaşamaya bir neden bulamamak korkusu...
ya her şeye boş verip, gülüp aldırmamalı,
bunun için ya güçlü ya da zalim olmalı.
ya da bir bahaneyle çekip gidecek kadar, korkakça, sorumsuzca, aptalca yaşamak var!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
tıpkı eski roma'da olduğu gibi, gençler arasında, kandan, yırtıcı cinsellikten, bilinç yitirici müzikten, öfke ve döğüşten zevk alma eğiliminin yaygınlaşması ve bu eğilimleri körükleyen, sömüren, her çeşit endüstri... bunlar çok açık ve tehlikeli belirtiler dostum. ve görünüşteki bu başıboşluğun, başıbozukluğun gerisinde, çok yönlü bir tutuculuk ve bağnazlık var. bunu da kimse görmek istemiyor. hoşgörü, sevgi ve insancıllık ayıp hatta suç sayılıyor.
Puan vermedi·132 syf.·
19 günde okudu
·2021 1. kitabı
oğlunun, çocukluğundan beri herhangi bir olay karşısında aşırı telaş, sevinç ya da aşırı bir üzüntü duyduğunu görmemişti. duygusuz muydu? buna duygusuzluk da diyemiyordu. hiçbir şeye önem vermeyecek kadar hayatın boşluğuna inanmış bir çeşit filozoftu belki. kendinden başka hiçbir şey düşünmeyen, hiçbir şeye değer vermeyen kapkara bencil bir yaratık da olabilirdi.
Ama daha önce geçen yıllarla birlikte her şeyin şeklini, biçimini, gençliğini yitireceğini ne kadar düşünürse düşünsün, kafasında ne kadar canlandırmaya çalışırsa çalışsın, eski hayalleri silmesi mümkün olmuyordu kafasından insanın.