Ümit
@Umit_K
Hu Allah Hu
Aşkı kalem yazmaz ki kitaplarda bulasın...
Var mısın ki, yok olmaktan korkuyorsun?
İnsanlar uykudadırlar, ölünce uyanırlar.
Yazdıklarım, paylaştıklarım evvela nefsimedir.
Talebe
Lisans
Sinop
İstanbul, 8 Şubat 1980
199 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·178 syf.·
46 günde okudu
·2024 12. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Günümüzün Tarifi
"Ümmetim üzerine öyle bir zaman gelecek ki beş şeyi sevip beş şeyi unutacaklar.
*Dünyayı sevip ahireti unutacaklar,
*Malı sevip hesabı unutacaklar,
*Yaratılanlar sevip yaratıcıyı unutacaklar, *Günahları sevip tevbeyi unutacaklar,
*Sarayları sevip kabri unutacaklar."
Sürgün Sultan
Bu beyannamenin gazetelere ulaştığı dakikalarda Yıldız Sarayı'nın Malta Köşkü önünde Cuma selamlığı hazırlıkları yapılıyordu. Mızıka-i Hümayun kıtasına mensup askerler, yanık sesleriyle her hafta söyledikleri sözleri tekrarlayıp duruyorlardı:
Mağrur olma padişahım, senden büyük Allah var!
Hamidiye Camii'nin şerefesinde yavaşça dolanan bir müezzin sala veriyordu. Süvari ve piyade maiyet bölükleri, cami avlusunda saf tutup Padişahı beklemeye başlamışlardı. Her hafta Padişahı görmek için İstanbul'un değişik yerlerinden gelen insanlar yine gelmişti ve oldukça kalabalıktılar.
Namaz saatine yakın kalabalığın içinde fısıltılar dolaşmaya başladı:
Cuma selamlığı olmayacakmış.
Padişah gitmiş.
Vahdettin, İngilizlere sığınmış.
- Padişah yaban illere kaçmış.
Ezan okundu, cemaat sessizce camiye girip namaza durdu.
Cuma selamlığı için dışarıda bekleyen görevliler ne yapacaklarını bilmez bir vaziyette öylece kalakaldılar.
Abdülmecid Han oğlu Sultan VI. Mehmet Vahdettin artık İstanbul'da yoktu.
Sabah saatlerinde duran yağmur yeniden çiselemeye başlamıştı.
Bulutlar son Osmanlı padişahının kara bahtına gözyaşı döküyordu.
