Ey hevâ sahibi, arzularının düşkünü kişi!
Sen nefsine, kötü arzularına taptıkça, velilerin derecesine çıkmayı isteme... Sen arzularına kulluk ediyorsun, halbuki onlar yalnız Mevla’ya kulluk ederler. Senin istediğin dünya, onlarsa âhiret sevdalılarıdır...
Sen dünyayı istiyorsun, dünyayı görüyorsun, onlarsa yerin ve göğün Rabbini.
Sen halkla ünsiyet edersin, onlar daima Hak la olurlar...
Senin kalbin, yerdekilere bağlı; onların kalbleri arşa bağlıdır.
Sen gördüklerinin tuzağına düşüp avı oluyorsun. Onlarsa senin gördüklerini değil, bütün varlığın Rabbini ve O’nun gösterdiklerini görüyorlar.