ÖLMELİ
Gittiğinin ertesi, kalınlaşmış
Kitaplarımın üstündeki toz tabakası
Rüzgar penceremin camını kırmış
İki yıl olmuş zamana vurduğumuzda ağırlığını
Fizikçiler, matematikçiler falan
Yokluğuna yeni bir ölçü birimi türetmeli
Boynunu çepeçevre saran fuların
Ne kadar şanslı olduğunu bilmeli!
Öptüğün yerlerin üstüne yara bandı sardım
Geri kalan yerlerim ölmeli!
İçinde sen olan her anı kum saatine hapsetmeli
Geriye kalan zamana yeni bir isim vermeli!
Korkunç gecelerin ortasında güneş açabilmeli
Aydınlanan yarısında biz yoksak gecenin
Karanlığa gömülmeli!
Ölmeli!
ÜMİT AĞAN
Gecenin karanlığına gömülmüş, yelkovanın sesi altında hışırtılı seslerle ölüm, yalnızlığa terk etmiş bir çeşmeyi
Soğuk suyun sıcak bedene değdiği ilk andan beri bir kuş kanatlanmak istermiş kilisenin çanına
Tüm dinlerin ortak günah anlayışına paralel seyreden bir çırpınış olsa da benimkisi
Kanat çırpmaya devam edeceğim!Gòkyüzünün canına canına.
Kelimelerin dini aşkına beni sev.
Ümit AĞAN