Ümmühan Demiröz

GERİYE KALAN Bir anahtar verdindi bana, Kabaran yüreğimi bilerek. Kullanıp durdum onu gönlümce, Aşkıma kenar süsü diyerek; Aşındırdım dişlerini zamanla. Geriye ben kaldım işte. Yalan olur sevmedim dersem; Ama yolcu yolunda gerek. Ey ömrümün uğuldayan durağı; Yanlış bir hesaptan dönerek, Benli günlerini sil istersen. Geriye sen kaldın işte.

Sayfa 271·Kitabı okuyor

Reklam

Ümmühan Demiröz

SEVMİYORUM SENİ Şimdi benim buzdan bir döşekte Üç büklüm olmuş zavallı sevdam, Üşüyorsa ölesiye yalnızlıktan; Bil ki senin hep böyle güvensiz, Yaşamdan korkar oluşundan. İşte bunun için sevmiyorum seni. Şimdi benim bir han avlusunda Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam, Soluyorsa başı önde yorgunluktan; Bil ki senin hep böyle umarsız, Yarını göze alamayışından. İşte bunun için sevmiycem seni.

Sayfa 263·Kitabı okuyor

Ümmühan Demiröz

Borcu yok müruru zamana Uğramış yüreğimin; Ne aşk, ne sevinç, ne de kin. Reddi miras eylemiş Benim varislerim. Alacağım da yok kimseden Hep beraber şu beni Gelin artık gömelim. Rüzgârlarla aşındı Yıllar yılı bedenim. Çağıdır şimdi kurgusal Bütün kötülüklerin. Kıyamet çoktan koptu Haberiniz yok. Siz hâlâ güneşin Her sabah doğuşuna güvenin.

Sayfa 187·Kitabı okuyor

Takip Önerileri

Ümmühan Demiröz

Senin ağzın tarçın kokardı, Benimki karanfil. Birbirine karışırdı Soluklarımız. Tek başınayız şimdi ikimiz. Bende karanfil, Sende tarçın kokusu Yapayalnız, kimsesiz. Ben seni yalansız Bahar gibi sevdim. Sevgi adınaydı Milis beraberliğimiz. Sabahtan akşama Günü tarar örerdik Ve kedileri İkimiz de çok severdik. İkimiz de yıldız düşkünü; Bakmaya doyamazdık Gökyüzüne. Koynunda terli ferman Bir atlı geçerdi Samanyolundan, Kimsenin görmediği Kibrit çakımı bir an.

Sayfa 173·Kitabı okuyor

Ümmühan Demiröz

Eski bir konsolda, kendine âşık Ve saat tıkırtısında, Uğuldayan rüzgârdadır Dallar arasında, Bir kadeh rakının Puslu beyazlığında, Yalnızlık asıl yürektedir ama.

Sayfa 153·Kitabı okuyor