Ümmühan Karcı
@Ummuhankrc
Şu anda okuduğu kitap
AŞK MAHKUMU
Onu ilk kez gördüğümde kanadı kırık bir kelebeğe benzetmiştim. Uçmaya çalışan ama uçarken de acısını içinde yaşayan bir kelebeğe… Sanki acısını kabullenmiş gibiydi. Güçlü görünmeye çalışıyordu. Ama bu konuda pek de başarılı değildi.
Ortak bir arkadaşımızın evinde verdiği doğum günü kutlamasında karşılaşmıştık. Dikkat çekici bir güzelliği vardı. 40’lı yaşlarda ve oldukça bakımlı bir kadındı. O da benim gibi davete yalnız gelmişti. Belli etmeden onu izliyordum. En olmadık konulara bile gülüyordu. Gülmek ona çok yakışıyordu ama kahkahaları o kadar sahteydi ki. Sıkılıyordu bu ortamdan, bunu hissediyordum.
Bir ara sigara içmek için balkona çıktı. Tüm cesaretimi toplayarak peşinden gittim. Kibarca selam verdim. Selamıma karşılık verdi. Bir süre havadan sudan konuştuk.
--Çok eğleniyor olmalısınız. En çok sizin kahkahalarınızı duyuyorum. Bulunduğunuz ortama neşe katıyorsunuz.
Bir süre anlamsızca yüzüme baktı. Sonra da soğuk bir ses tonuyla cevap verdi.
--Çok mu gülüyorum sahiden.
“Evet, çok gülüyorsunuz. Üstelik de o kadar sahte bir gülüşünüz var ki. Sanki bu ortamdan sıkılıyorsunuz. Sanki kaçıp kurtulmak istiyorsunuz.” demek istedim. Ama diyemedim.
--Siz gülmeye devam edin. Gülmek size çok yakışıyor.
Hiçbir tepki vermedi. Sigarasından derin bir nefes alp gökyüzüne doğru üfledi. Bir şeyler söylesin diye bekliyordum. Sohbetin devamı buna bağlıydı. Oysa o sadece yıldızları seyrediyordu. Biraz önce salonda kahkaha atan kadından eser yoktu. Sonra da bir sırrı açıklar gibi fısıltı şeklinde konuştu.
--Burada boğuluyorum. Nefes alamıyorum.
Böyle düşündüğünü tahmin ediyordum. Yine de şaşkın bir ifade takınarak konuştum.
--Oysa sizin çok eğlendiğinizi sanıyordum.
Bana öyle bir baktı ki o an söylediğim bu cümle için pişman olmuştum. Kendimi hemen toparladım.
--Gitmek
Ümmühan Karcı
Hikaye paylaşımı için teşekkür ler çok duygulandım keşke sonu buruk bitmeseydi..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
HAYATIN ÇIĞLIKLARI DEVAMI
Apartmanın içine kadar birlikte yürüdük. Asansör geldiğinde ben de onunla çıkmak istedim ama izin vermedi. Aniden boynuma sımsıkı sarıldı. Öylece kaldı. Ben da kollarımla sardım onu. İkimiz de kenetlenmiş gibiydik. O an boynumun ıslandığını hissettim. Bir iki damla gözyaşı akmıştı. Bir müddet böylece kaldık. Sonra yavaşça kollarını çözdü. Yüzü ıslaktı. Bana sevgiyle bakıyordu. Ellerimi tuttu.
--Kerem. Her şey için sana çok teşekkür ederim. İyi ki tanıdım seni. Benim için çok şey yaptın. Lütfen hakkını helal et.
Sesi titriyordu. Tükendiğini hissediyordum ama yine de belli etmemeye çalışıyordu. Acısı gülümsemesine karışıyordu.
--Hayat, ne olur böyle konuşma. Ben senin için ne yaptım ki sanki. Asıl sen varlığınla dünyamı aydınlattın.
--Olsun. Sen yine de hakkını helal et.
Elimle saçlarını okşadım.
--Helal olsun. Hem bu konuşmayı sevmedim, ona göre.
Tekrar sarıldı bana. Yanaklarımdan öptü. Sonra da asansöre bindi.
Asansör yukarı çıkarken ben yere çakılmış gibi duruyordum. Sadece sürekli değişen numaralara bakıyordum. Sonra asansör durdu. Hayat inmiş olmalıydı. Birazdan annesi ya da kardeşi ona kapıyı açacaktı. Hayat yatağına yatacaktı. Ben hala kımıldayamıyordum.
Bir süre sonra arabanın yanına gittim. Binmeden önce evlerine baktım ama bir hareket yoktu. Balkondan ya da pencereden bana uzanan bir el yoktu.
Hayat’ı bir daha görmedim.
Sonraki günlerde sürekli arıyordum. Hiçbir zaman telefonuma cevap vermedi. Zaman zaman telefon açılıyordu ama her seferinde karşımda kız kardeşi oluyordu. Hayat’ın uyuduğunu söylüyordu. Evine gittiğim zamanlarda ise görüşmek için uygun olmadığı söyleniyordu.
Hayat bir daha benimle hiç görüşmedi. Bir daha karşıma hiç çıkmadı.
xxx
Bir gün yine evlerine gittim. Gerekirse zorla içeri girecek yine de görecektim onu.
Ümmühan Karcı
Çok elemli ve hüzünlü bir hikaye için burkuldu okurken..
Teşekkürler paylaşım için,kaleminize sağlık Özkan Kıyıcı..
Yapabileceğim en zor inceleme bu olacak. Çünkü şu anda bilincim yerinde değil ve kafam düzgün çalışmıyor.
Saatlerdir bu kitabı okumaya çalıştım. Kitapta Ahmet adli bir karakterimiz var. Kendisi çok takıntılı ve bazi sorunlari ya da hastaliklari var diyebiliriz. Yaşadığı mevkide olan bir ölüm sonucunda gazeteci bi kadınla tanışıyor. Kadinla samimi olduktan sonra da ikiz kardesi Mehmet'in ilgi çekici hikayesini anlatmaya başlıyor. Neyse kitap hakkinda anlatacağım bu kadar. Asil onemli olan bana ne hissettirdigi.
Ben çok kitap okudum ama sunu diyebilirim ki bu kitap kadar etkileyenini görmedim!
Bu sitede hangi kitaba 10 puan verdiysem bu kitabi okuduktan sonra o puani 0 yaparım...
Bu kadar etkileyici bu kadar şaşırtıcı bu kadar muazzam bir kitap ben ömrümde okumadım.
Eliniz kanda bile olsa,ne okuyorsaniz okuyun yarida birakio direk bu kitabi okumaya başlayın. O kadar cok emin olarak soyluyorum ki bu kitabi okuyamadan ölen bir insan hiç yasamamis bile sayilabilir. O kadar tuhaf hisler yasatti ki bana.
KESİNLİKLE OKUYUNUZ!
Ümmühan Karcı
Incelemeniz merakımı uyandırdı kitap elime yeni geçti bugün okumaya başlayacağım.