Ümül
@Umul
Hepinize el salladım.
Atanmamış öğretmen
88 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Her geçen yıl daha iyi yaşıyoruz, her geçen gün ise daha kötü.
Kıyamet herkes için aynı anda kopmaz. Hepsinin babaları hayatta, diye düşündüm. Ve düşüncenin kendisinden bile ürktüm. Benimki de hayattaydı.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi? O denli yok ki, her boş uƗı yokluğuyla dolduruyor.
