Tesadüfen verdiğimiz bir tepkinin kimi nasıl etkileyeceği belli olmuyor işte. Aksine birini etkilemek için özenle sarf edilen emekler çoğunlukla boşa çıkıyor.
Birkaç kez intihara teşebbüs ettim. Fakat her seferinde ölüme çok yaklaşmışken korkup vazgeçtim. Sonunda intiharın deneye deneye ustalaşılacak bir şey olmadığını fark ettim. Eğer tek seferde kendimi öldüremiyorsam, kendimi zamanla çürümeye bırakmalıydım.
Keşke söylemeyi değil duymayı öğrenseydiniz. Kelimeyi değil harfi bilseydiniz. Başkasına yetemediniz ya en azından kendinize yetseydiniz. Kâfi. Ahenksiz notalar, çalakalem sözcükler, git git sığ kalan denizler gibisiniz. Birine kavuşmayı hiç beklememişler gibi... Konuşmaktan susmayı unutmuşlar gibi... Sebatsız. İşinizdeydiniz gücünüzdeydiniz. Şaşaalı bir devrin ortasında koşturmaktaydınız, yıldızlardan ışık kapmak zorundaydınız. Siz de haklıydınız, atmadığınız her adımda kalabalığın ayakları altında kalırdınız. Yorgun. Ama artık zamanınız dolmuş. Gidici gibisiniz. Bilmem. Öyle gibisiniz işte...