Mademki bu taraf imkânsızdır, o halde bize kalırsa kızlara, kadınlara roman okutmalı. Bizim okutmamıza ihtiyaçları yok ya. Biz ne kadar men etmek istersek isteyelim, onlar yine okuyor ya. O halde diyelim ki onların roman okumasından o kadar büyük korkuya, endişeye kapılmayalım, hatta bu okumaların yararlarını da düşünelim.
Ahlakçılarımızın birçoğu kızlara, kadınlara yeni romanların okutulmaması görüşündedir. Fakat okutturmama imkânını bulamadıklarından hükümlerini biraz daha ileriye götürerek yazılmaması fikrindedirler.
Kızları, kadınları gönül duygusuna ilişkin şeylerden tümüyle men edebilmek kabilse deriz ki bu da bir hikmettir. Yararından, zararından hiç bahse girişmeye lüzum bile görmeksizin bunun aslında bir hikmet olduğunu onaylarız ve sonucunun zararlı veya yararlı olacağını da uzun tecrübeye havale ederiz. Ancak durumumuza biraz göz gezdirince bunu kesin olarak engellemenin imkânsız olduğunu görüyoruz.