Düşünsene, sosyal ve sınıfsal açıdan yükselmek, atmosferden uzaya doğru ilerlemek gibi adeta. Yukarıya doğru gittikçe orada bulunan canlı sayısı azalıyor. Giderek insanlardan, halktan uzaklaşıp uzay boşluğunda kendi yalnızlığınla seyahat ediyorsun, işin hazin tarafı da bunu yapabilmek için kendini parçalarcasina gece gündüz çalışıyorsun. Yaşamın tam içinden yükselip, yaşamin olmadığı yere doğru ilerleyen gönüllü zavallılarmişız gibi hissediyorum bazen.
"Yok yok, dikkati elden bırakmıyorum, ama insan hayal kurarken gözlerini kapatır, hiç kimse hayallerimizi görmesin diye yaparız aslında, gözlerimizi kapatınca kendimizden bile saklarız hayallerimizi. İçimizdeki gerçek biz, o hayallerdeki biziz aslında," dedi.