Beyzanur Ataş
@Unifatma
Ben bir ağacım yaprakları rüzgara doğru savrulan kökünden ne zaman kopacağını bilmeyen kimin dallarıma konacağını kime neler vereceğimi yaşadıkça görecek bir ağaç!
Şu anda okuduğu kitaplar
Halbuki mesele çok basit:
İnsan hastalanır ve ölür.
Reklam
"Hani senin o güzel kelimelerin, çılgınlıkların, şarkıların, davetlileri kahkahalarla boğan şakaların?"
Birdenbire vücudum gevşedi, omuzlarım düştü.
Başımı yastığa koydum
Hafif bir titreme. Uyuşukluğa benzer bir uyku istidadı. Hafif dalıp uyanmalar ve küçük kâbuslar. İsmimi çağırıyorlar gibi. Yatağımın başında fısıldaşmalar, hayatımla münasebeti olmayan kısa bir rüya. Sonra âni bir uyanıklık, şuursuz bazı hâtıralar. Dikkatin birdenbire artması. Bir hâdise beklemek. Dizimde hafif bir sızı. Zorlukla dönüyorum, sağlam dizimi kısıyorum. Bir rahatlık. Gevşiyorum. Göğsümün üstünde kat kat yelekler çözülüyormuş gibi bir hafifleme var. Dalıyorum.
Yatağa girerken her büyük felaketimde olduğu gibi, kendimi birkaç yaş birden büyümüş hissettim. Kırkını geçmiş insanların tecrübelerine sahip olduğuma inanıyordum, fakat hâlâ Nüzhet'e âşık olduğumu kendime itiraf edemeyecek kadar çocuktum.
Istırap, ağırlığıma bir şeyler katıyordu.
Reklam